vrijdag 24 november

AsserJournaal
Uitg. Press Support

Red. Jan en Leni Hof

Tel: (0592) 37 10 17
info@asserjournaal.nl

AsserJournaal
Weather state: zwaar bewolktzwaar bewolkt
WZW
26 km/h
max: 21°C
min: 15°C
Kort nieuws
Voorpagina 21 maart 2017

Zaken die ons raken Gewoon?
ASSEN- Kon jij het ook niet uit je gedachten krijgen, vroeg mijn vrouw vanmorgen. Nee, zei ik. Het blijft maar steeds rondspoken. Het kwam zo: We waren in een supermarkt beland. Daar troffen we een medewerker, die een tijdje geleden in de buurt een kamer huurde. Een mijnheer waar we geregeld een praatje mee maakten. Nee, geen diepgravende of wijsgerig gesprekken. Gewoon wat vragen naar gezondheid, kinderen en zo. U weet wel hoe dat gaat. In datzelfde huis woonde nog een mijnheer. Waar onze gesprekspartner goed mee was bevriend. Een vriendelijke en goedlachse mijnheer die ook geregeld meedeed in de ‘gewone praatjes’.

Toen we naar deze mijnheer vroegen, betrok het gezicht van de man die we spraken. Hij is overleden, zei na enige aarzeling. Vragend keken we naar hem. Vol ongeloof. Hij begon aarzelend te vertellen wat zich allemaal had afgespeeld.

Ze waren elkaar wat uit het oog verloren. Een telefoontje. Kun je ook even langskomen, want ik voel me niet zo fit. Na overleg, de huisarts ingeschakeld. Ziekenhuis. Diagnose: darmkanker. Na 1 week in het ziekenhuis kwam hij weer naar z’n eigen kamer. Weer telefoontjes. Kun je me helpen? Opstaan lukt me niet meer, en ik moet naar de WC. Drie of vier keer per dag ging hij naar z’n vriend, om te helpen. De benen van de patiënt zwollen op. Huisarts en wijkverpleging ingeschakeld. Weer vrij onverwacht een extra telefoontje. Heb nu hulp nodig want ik moet zo nodig. Bij het helpen opstaan, zakte hij in elkaar. De wijkverpleegkundige kwam net binnen. Telefoon naar 112. Heel snel waren de huisarts, de politie en de ambulance aanwezig.
Helaas. Hij was overleden.

Onze supermarktmedewerker sprak met tranen in z’n stem. We waren en zijn diep onder de indruk, maar wat er boven uit steekt is de hulp die werd geboden. Wat geweldig dat deze mensen bestaan. Hulp bieden in moeilijke situaties. We moesten dit even kwijt.

Gewoon? Nee, buitengewoon!!!

Jaap Bouma.

 
Zaken die ons raken Koppelverkoop.

ASSEN- Het is niet alleen verbazingwekkend, maar ook hinderlijk aan het worden. Het gaat over de reclame van winkelbedrijven zoals Jumbo en anderen. Op de mail verschijnen met enige regelmaat mailtje met de verheugende mededeling, dat je een prijs hebt gewonnen, een gratis appeltaartje kunt bemachtigen, tegoedbonnen kunt uitprinten. Vult u zelf maar aan. Een paar keer ben ik er bijna ingetrapt. Je moet allerlei gegevens invullen en toestaan dat je gebeld mag worden door loterijen en wat er maar meer aan ‘goede doelen’ valt te bedenken. Hoewel wij geen principiële bezwaren tegen een loterij hebben, willen we er bij voorkeur niet aan meedoen. Op dit punt leid ik namelijk aan een beroeps deformatie. Kansberekeningen en statistiek waren vroeger in mijn werk niet alleen een hobby, maar ook een onderdeel van het ‘gewone’ werk.
Als je nadenkt over het winnen van prijzen langs die weg moet je wel concluderen dat de kansen verwaarloosbaar klein zijn. De doelen die met een loterij gediend worden zijn vaak schimmig en ondoorzichtig. Je kunt dan beter geld doneren aan die zaken die je warm hart toedraagt. Maar nu terug naar de supermarkten en andere bedrijven die zich met dit soort koppelverkoop associëren. We begrijpen helemaal niet waarom dit nodig is. Als je iets voor je klanten wilt doen, vermeld dan duidelijk dat er sprake is van een koppeling.

Het zal voor hen wel een goedkope manier van reclame maken betekenen, denken we. Maar als klanten denken we: Doe echt iets voor je klanten en niet op deze slinkse manier. Als ze iets voor die ‘goede doelen’ willen doen kunnen ze gewoon geld doneren, en hun klanten er niet mee lastig vallen. Wij wijzen dit gedoe in elk geval af. Sterker nog. We beginnen er een hekel aan te krijgen. Doe waar je goed in kunt zijn en niet meer.

Schoenmaker hou je bij je leest.


Jaap Bouma.

 

Laatste nieuws